Υπάρχει ένας κόσμος, παράλληλος με αυτόν που αντιλαμβανόμαστε, διάφανος και φωτεινός και μας προσκαλεί κάθε στιγμή, μας γνέφει, μας συμπληρώνει και μας διαλύει. Αυτόν το αόρατο κόσμο δεν μπορούμε να το δούμε, μπορούμε μόνο να αφεθούμε και να τον νιώσουμε. Και αυτό είναι κάτι που οι Fenster κατάφεραν να περάσουν στο τρόπο που δημιουργούν. Κατάφεραν να μπουν μέσα του και να τον αφήσουν να εισέλθει μέσα τους. Ένα χώρο που ρυπαίνουν και τακτοποιούν ενώ τους καταστρέφει και τους μαζεύει.

Οι Fenster δημιουργήθηκαν το 2010, όταν η JJ Weihl (αφού είχε μεταφερθεί από τη Νέα Υόρκη στο Βερολίνο) και ο Jonathan Jarzyna συνεργάστηκαν επι σκηνής σε shows που έδινε ο δεύτερος. Η τριβή όμως τους έκανε ν’ αφήσουν ό,τι έκαναν μέχρι εκείνη την ώρα και να ξεκινήσουν να γράφουν μουσική μαζί. Στη συνέχεια, οι δυό τους συνάντησαν τον Ελληνικής καταγωγής συνθέτη Tadklimp, ο οποίος έγινε η φωνή τους ουσιαστικά, όχι κυριολεκτικά, αφού έγινε ο παραγωγός του κόσμου των Fenster, ηχογραφώντας, μιξάροντας και βάζοντας σε τάξη τις ιδέες τους.

Κατα τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του πρώτου τους album, ένα παράθυρο έσπασε και έπεσε πάνω στο κεφάλι της Weihl, ένα περιστατικό που τους βάφτισε (Fenster σημαίνει παράθυρο στα Γερμανικά). Στη συνέχεια ξεκινώντας τις πρόβες κατάλαβαν ότι για να αποδοθεί η μουσική τους ζωντανά χρειάζονταν τη βοήθεια κι άλλων, οπότε ο Γαλλικής καταγωγής Rémi Letournelle, πέρασε από τη θέση του ηχολήπτη, στη θέση πίσω από τα κρουστά. Οι Fenster έχουν κυκλοφορήσει δυο album από τη Γερμανική Morr Music, το “Bones” (2012) και το “The Pink Caves” φέτος.

Στο “The Pink Caves”, οι Fenster, αποφάσισαν να αποτυπώσουν στις ηχογραφήσεις τους πέρα από τις συνθέσεις τους και αυτόν το παράλληλο κόσμο ή χώρο που βρίσκεται γύρω μας. Πέρασαν καλώδια σε όλο το σπίτι μέσα στο οποίο ηχογραφούσαν, με αποτέλεσμα να πάρουν και να κλειδώσουν πάνω στην ταινία και την ψυχή του σπιτιού, την πέτρα και το ξύλο, τον αέρα που υπήρχε στο δωμάτιο.

Το αποτέλεσμα είναι ένα album με τρομερή συνοχή, που σε αφήνει να μπεις στο χώρο που ηχογραφήθηκε, να τον “ακούσεις” με τα μάτια τους ενώ τα δικά σου τον βλέπουν με τη φαντασία σου. Όταν το album ολοκληρωθεί θα νιώσεις σαν να ήσουν σ’ ένα μεσημεριανό όνειρο, μια καλοκαιρινή μέρα όπου δεν είχες την διάθεση να κοιμηθείς, αλλά ό ύπνος ήρθε και σε βρήκε πιεσμένος από τη ζεστή ατμόσφαιρα.