Vangelis Katsoulis – Orfeo/The Sleeping Beauties

Η δισκογραφική αναφορά στο τεύχος αυτό θα είναι διπλή. Στην πραγματικότητα είναι μια καλή αφορμή για να γράψω κάποια πράγματα για τον Βαγγέλη Κατσούλη και για τα τριάντα περίπου χρόνια παρουσίας του στην δισκογραφία. Μετρώντας δεκαπέντε τίτλους, με ένα πρόχειρο μέτρημα, είναι ένας καλλιτέχνης που ταλαιπωρεί σταθερά όποιον θέλει να έχει σε μια τάξη την δισκοθήκη του, χωρισμένη σε είδη: Με στέρεες βάσεις στον αυτοσχεδιασμό, ο Βαγγέλης Κατσούλης εμπλουτίζει συνεχώς την μουσική του και δίνει δουλειές με τεράστια διαφορά μεταξύ τους όπως και αυτές στις οποίες θα αναφερθούμε.

Οι πρώτες του δουλειές βρίσκονται μόνο σε βινύλιο και, σαν να μην φτάνει αυτό την εποχή του mp3, κάποιες είναι και αρκετά δύσκολο να βρεθούν πλέον. Ξεκινώντας στην – θρυλική πλέον – Praxis to 1986 συνεχίζει to 1988 στην Utopia, μια δική του εταιρεία μαζί με τον Θύμιο Παπαδόπουλο. Κυκλοφορεί τότε το “The Slipping Beauty”. Μετά από τη συνεργασία του με τη Lyra, την Blue Note, την Libra, επανέρχεται εικοσιπέντε χρόνια μετά με το βινύλιο “The Sleeping Beauties”.

Πρόκειται για τη δεύτερη κυκλοφορία της Into the Light Records, μετά την ομότιτλη συλλογή που κυκλοφόρησε το 2012 (και στην οποία περιλαμβάνεται και μια σύνθεση του Βαγγέλη Κατσούλη). Στον δίσκο αυτό υπάρχουν έντεκα κομμάτια, τέσσερα από τα οποία βρίσκονται και στο “The Slipping Beauty” , έναν δίσκο με 16 σύντομες συνθέσεις. Από τα υπόλοιπα κομμάτια, δύο είναι ακυκλοφόρητα από το 1988, δύο καινούργια του 2012 και τρία κομμάτια από το δίσκο “Celephais/Through The Door Into A Dream”. O δίσκος αυτός του 1990 είχε στην πρώτη πλευρά συνθέσεις του Μιχάλη Γρηγορίου και στην δεύτερη τέσσερα κομμάτια του Βαγγέλη Κατσούλη.

Ο ήχος βρίσκεται κοντά στο ambient και το new age, με τα keyboards να έχουν τον κύριο ρόλο. Αν και υπάρχουν κομμάτια διαφορετικών εποχών και ηχογραφήσεων, το “The Sleeping Beauties” είναι μια concept, θα λέγαμε, δουλειά με την έννοια ότι ακούγεται σαν ενιαίο σύνολο.

Κατεξοχήν ωστόσο ενιαίο σύνολο αποτελεί το “Orfeo”. Πριν απ’ όλα πρέπει να αναφερθεί όμως πως το cd αυτό κυκλοφόρησε από την Utopia (utopiamusic.gr) η οποία επαναδραστηριοποιήθηκε και μας έδωσε τέσσερις καινούργιες κυκλοφορίες, μεταξύ των οποίων και η συγκεκριμένη. Κάθε δισκογραφική εταιρεία που ανοίγει είναι ένα σημαντικό νέο, ειδικά αυτήν την περίοδο, πολύ περισσότερο όταν έχει δώσει στο παρελθόν όμορφες δουλειές. «Η επάνοδος της Utopia στο προσκήνιο είναι ανάγκη καλλιτεχνική, ταυτόχρονα όμως πράξη και πρόταση με διάσταση πολιτική, ενάντια στην κατήφεια των καιρών μας. Είναι ο αντίλογος σε μιαν αυθαίρετη καταδίκη σε μαρασμό και αδράνεια όλου σχεδόν του καλλιτεχνικού και πνευματικού δυναμικού της χώρας», αναφέρεται από την εταιρεία.

Βασισμένος στον γνωστό μύθο της κατάβασης του Ορφέα στον Άδη για να βρει την αγαπημένη του Ευριδίκη, ο δίσκος αυτός δεν έχει καμία σχέση με τον προηγούμενο δίσκο, το “The Sleeping Beauties”. Τέσσερις πραγματικά εξαιρετικές, κλασικές φωνές αποδίδουν το λιμπρέτο που έγραψε ο ίδιος ο συνθέτης: η Θεοδώρα Μπάκα, η Σόνια Θεοδωρίδου, ο Νικόλας Σπανός και ο Τάσος Αποστόλου. Πολύ γνωστές φωνές, ειδικά στον κλασικό χώρο αν και όλοι σχεδόν έχουν δισκογραφήσει και έξω από αυτόν. Στον δίσκο εκτός του κύκλου του Ορφέα, υπάρχουν και δύο τραγούδια με τη φωνή της Σόνιας Θεοδωρίδου σε ποίηση Octavio Paz.

Όπως ανέφερα και πριν, πρόκειται για ακρόαμα που αποτελεί ενιαίο σύνολο και μπορείς εύκολα να παρακολουθήσεις καθώς στο cd υπάρχει ολόκληρο το λιμπρέτο. Βασικό χαρακτηριστικό του “Orfeo”, πέρα από τις ερμηνείες, είναι η μινιμαλιστική του άποψη. Ο συνθέτης χρησιμοποιεί και εδώ το keyboard σαν κύριο όργανο, δίνοντας μια παράξενη αίσθηση, μίξης κλασικού και ηλεκτρονικού με ωραίες μελωδίες τόσο στις φωνές όσο και στα μη φωνητικά μέρη.

Δύο κυκλοφορίες, ένας συνθέτης και μια εταιρεία. Ενδιαφερθείτε να ακούσετε κάτι από τις δουλειές του Βαγγέλη Κατσούλη, όποια και να είναι αυτή. Αναμφισβήτητα θα βρείτε κάποιον μουσικό χώρο που σας ταιριάζει.