Απόστολος Καλδάρας – Μπαλάντες Του Περιθωρίου

Είναι λοιπόν κάτι δίσκοι που έχουν διανύσει την πορεία τους στο χρόνο, άλλοτε μικρή και άλλοτε μεγάλη, σου δίνουν την αίσθηση όμως πως τους άξιζε μια μεγαλύτερη αναγνώριση, πιο ευρεία. Ο δίσκος αυτός του Απόστολου Καλδάρα, αυτού του ογκόλιθου του λαϊκού μας τραγουδιού, ανήκει πιστεύω σ’ αυτήν την κατηγορία.

Εικοσιπέντε χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την ηχογράφηση αυτού του δίσκου. Ηχογραφήθηκε στα τέλη του 1989, ειδικά μάλιστα οι φωνές ειδικά ηχογραφήθηκαν το φθινόπωρο, όπως θυμούνται οι δύο κύριοι τραγουδιστές του δίσκου που αποτελούν και την βάση πληροφοριών για τα ιστορικά δεδομένα που παρατίθενται. Ο Ανδρέας Καρακότας και ο Μιχάλης Παπαζήσης ήταν τότε δύο νεότατοι τραγουδιστές που πρόσφατα είχαν αρχίσει την μουσική τους πορεία. Ο Ανδρέας Καρακότας, δισκογραφικά, είχε συμμετοχή στον δίσκο του Μάνου Χατζιδάκι μαζί με άλλους τραγουδιστές που τότε τραγουδούσαν στο Σείριο (ζωντανή ηχογράφηση). Ο Μιχάλης Παπαζήσης δεν είχε δισκογραφήσει. Και για τους δύο ήταν το βάπτισμα του πυρός στο στούντιο και σε νέα τραγούδια, σε πρώτη εκτέλεση με την δική τους φωνή. Στον δίσκο συμμετέχει σε ένα τραγούδι και στις δεύτερες φωνές η Άντρη Κωνσταντίνου από την Κύπρο, η οποία είχε ήδη κάποια δισκογραφική παρουσία κυρίως από ζωντανές ηχογραφήσεις και μάλιστα με τον Απόστολο Καλδάρα.

Ο Μάνος Χατζιδάκις τηλεφώνησε στον Ανδρέα Καρακότα. Ο νέος άκουσε με δέος πως θα συνεργαστεί μαζί με τον Απόστολο Καλδάρα στον καινούργιο του δίσκο και πως πρέπει να κατέβει γι’ αυτό, μαζί με τον Μιχάλη Παπαζήση, στην Αθήνα. Οι πρόβες κράτησαν μια εβδομάδα. Θυμούνται πως αισθανόταν μέλη της οικογένειας, με την γυναίκα του Απόστολου Καλδάρα να τους μαγειρεύει, να βλέπουν όλοι μαζί τηλεόραση στο υπνοδωμάτιο του και βέβαια τις πρόβες στο σαλόνι. Τότε ο συνθέτης γινόταν αυστηρός στους δύο νέους διδάσκοντάς τους τα τραγούδια του, τα οποία σε αρκετές περιπτώσεις είναι τεχνικά πολύ δύσκολα.

Οι ηχογραφήσεις στο στούντιο κράτησαν τρία τετράωρα και αρχές του 1990, Ιανουάριο θυμούνται οι δύο τραγουδιστές, βγήκε ο δίσκος. Εννέα τραγούδια και ένα ορχηστρικό σε μια παραγωγή του Σείριου. Κυκλοφόρησε από την MBI, λίγους μήνες μετά την αρχή της συνεργασίας με τον Σείριο, στα μέσα του 1989.

Εννέα τραγούδια που πατούν στο ρεμπέτικο αλλά πηγαίνουν πέρα από αυτό. Οι δύο τραγουδιστές τραγουδούν υπέροχα τα τραγούδια του συνθέτη, δείγμα του ταλέντου τους φυσικά αλλά και της μαεστρίας του Απόστολου Καλδάρα να γράφει υπέροχα τραγούδια και να καθοδηγεί τους μουσικούς και τους τραγουδιστές.

Σίγουρα «Η Παλιά Σωκράτους», «Τα Τρία Αστέρια», «Των Θεών Το Βήμα», «Τα Σχολεία Του Αιώνα», είναι πανέμορφα λαϊκά τραγούδια. Πρέπει όμως να γίνει ιδιαίτερη μνεία για το τραγούδι «Ο Αρτέμης»: ένα από τα καλύτερα λαϊκά τραγούδια όλων των εποχών! Οι στίχοι (σε όλο το δίσκο, εκτός από ένα, είναι του συνθέτη) τέλεια ταιριασμένοι με την μουσική, η μουσική υπέροχη και ένας Καρακότας που εντυπωσιάζει με τις δυνατότητες τις φωνής του -ανεξάρτητα από την τότε ηλικία του- και τεχνικά αλλά και ερμηνευτικά.

Δεν είναι δίσκος που αφορά μόνο όποιον ακούει λαϊκό τραγούδι. Είναι μια ηχογράφηση που αφορά οποιονδήποτε θέλει να ακούσει πως έχει αποτυπωθεί σε έναν δίσκο το ταλέντο ενός τεράστιου συνθέτη ο οποίος με σαφείς –στιχουργικές κυρίως- παραπομπές στο ρεμπέτικο εξελίσσει την ίδια του μουσική, παρουσιάζοντας τότε έναν δίσκο που δεν αποτελούσε στείρα αναπόληση παλαιών στιγμών του ρεμπέτικου ή του λαϊκού τραγουδιού του πενήντα και του εξήντα. Τραγούδια που είναι λαϊκά με άλλα λόγια, αλλά γραμμένα με έναν όχι κλασικό, εύκολο τρόπο. Ίσως γι αυτό και όχι τόσο εύληπτα από το ευρύ κοινό.